فى فرائضه الم تر كيف فعل شهد له يوم القيامة كل سهل و جبل و مدر بانه كان من المصلين و ينادى له يوم القيامة مناد : صدقتهم على عبدى قبلت شهادتهم له ادخلوه الجنة و لا تحاسبوه فانه ممن احبه و احب عمله ) و از خواص القرآن از حضرت رسول فرمود : ( من قرأ هذه السورة اعاذه اللَّه من العذاب و المسخ فى الدنيا ) ، و در نسخهء ديگر : ( عافاه ايام حياته فى الدنيا من المسخ و القذف ) و اخبار ديگر . و در اخبار و فتاواى علماء دارد كه اين سوره با سورهء لايلاف يك سوره است چنانچه گذشت كه سورهء و الضحى و الم نشرح هم يك سوره است ، و در فرائض اگر چه قرآن بين سورتين جايز نيست لكن اين دو مورد جايز است چون حكم يك سوره دارد . و قصه اصحاب فيل بسيار مفصل است و جنبهء تاريخى دارد و مدرك صحيحى هم بر آن نداريم لذا از آن صرفنظر ميكنيم و چندان فايده هم در بيان آن ندارد و فقط اكتفاء ميكنيم به آنچه در اخبار ائمه اطهار است آن هم فقط ترجمه بنحو خلاصهء مفاد اخبار ، و سه حديث داريم يكى از كلينى بسند معتبر از ابان بن تغلب از حضرت صادق ( ع ) ، و دومى نيز از كلينى مسندا از هشام بن سالم از حضرت صادق ( ع ) و سومى از امالى شيخ طوسى از عبد اللَّه بن سنان از حضرت صادق ( ع ) از پدر بزرگوارش از جد عالى مقدارش عليهم السلام و خلاصهء مفاد اين اخبار اين است كه : ابرهه سلطان يمن و سه ابرهه بودند سلاطين يمن ابرهة بن حارث و ابرهة بن الصباح و ابرهة بن الاشرم و آن سومى صاحب الفيل بود و كنيهء او ابو يكسوم بود و با اهل حجاز عداوت شديدى داشت و چون ديد آنها بيتى دارند كه كعبه معظمه باشد و از اطراف ميآيند براى طواف و حج بجا ميآورند چون حج از زمان ابراهيم كه بناى كعبه نمود در بنى اسماعيل بود چنانچه در آيهء شريفه دارد : وَ إِذْ بَوَّأْنا لِإِبْراهِيمَ مَكانَ الْبَيْتِ أَنْ لا تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْقائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ حج آيهء 26 و 27 . و در اخبار دارد كه هر كه در همان عالم أرواح جواب داد و لبيك گفت مشرف به حج مىشود ، يك مرتبه لبيك گفت يك مرتبه مشرف مىشود زيادتر